Een Travellerspoint blog

De besneeuwde toppen rond Huaraz

overcast 20 °C
Bekijk Peru op Me gusta's reiskaart.

Vroeg in de ochtend komen we in Huaraz met de bus aan. Het is erg koud in de op 3000 meter hoog gelegen stad. Het is een plaats waar buitensporters samen komen. Je kan hier in de Cordillera Blanca op de 6768 meter hoge Huascaran zelfs skiën. Ook komen bergbeklimmers er trainen voordat ze naar de hogere Himalaya toppen trekken of de hogere Chileense bergen.
DSCN1819.jpg
Wij zijn deze dagen minder avontuurlijk en bezoeken het museum van de Chavin cultuur waar gemumificeerde lichamen te bekijken zijn. Er worden ook veel tours aangeboden, maar wij maken een fietstocht zonder bagage naar 1 van de hoogste dorpjes in de buurt: Jancu (4000 meter).
DSCN1812.jpg
Op het slechte pad zal Ellen´s ketting het begeven en zullen we de rest wandelen.
DSCN1803.jpg
Net voor het dorpje zien we hoe kinderen eetbare knollen zoeken in de stenige bodem.
DSCN1826.jpg
De volgende dagen fietsen we langzaam de klimmende vallei uit en genieten we van het desolate landschap van de Cordillera Negra en de besneeuwde toppen in de verte.
DSCN1831.jpg
DSCN1843.jpg
Ook ontmoeten we een gezin uit Wales met 2 kinderen van zo´n 10 jaar oud die allen bepakt en gezakt 2 jaar door Zuid-Amerika trekken per fiets. De ouders, beiden leraars geven ´s avonds les.
DSCN1829.jpg
Bij het op 4100 meter gelegen Conococha meer slaan wij af naar de Stille Oceaan. We fietsen nu tussen bijna kale bergen, enkel cactussen groeien er. Langst de rivier is een groene strook waar mensen groenten en fruit telen. Pepers en mais liggen te drogen in de zon.
DSCN1875.jpg
DSCN1889.jpg
Het is nu Jean´s ketting die breekt en Ellen is al een stuk verder afgedaald. Hij laat zich door een driewielermotor verder trekken. De man sleept een enorm net gevuld met gebruikte plastic flessen mee. 100 km verder zal hij 15 eurocent per kg hiervoor krijgen. De drukke kustweg naar de hoofdstad Lima doen we met de bus.

Geplaatst door Me gusta 18:40 Gearchiveerd in Peru Tagged huaraz Reacties (0)

Het koloniale Trujillo

semi-overcast 20 °C
Bekijk Peru op Me gusta's reiskaart.

DSCN1641.jpg
DSCN1649.jpg

We bezoeken Chan Chan, een stad uit de Chimu cultuur gebouwd in bruine adobe blokken waarin allerlei versieringen gegraveerd zijn die te maken hebben met het dagelijks leven van de Chimu.
DSCN1742.jpg
DSCN1765.jpg
Meer beïndrukt zijn we echter na het bezoeken van huaca del sol en huaca de la luna uit de Moche cultuur waar de kleuren op de muur nog bewaard gebleven zijn.
DSCN1656.jpg
DSCN1665.jpg
DSCN1680.jpg
DSCN1687.jpg
DSCN1675.jpg
DSCN1778.jpg

Ook het speelgoedmuseum is mooi.

Jean zal hier ook naar de tandarts gaan.

Hier vlakbij de Stille Oceaan eten we ook voor het eerst lekkere ceviche, rauwe vis en schaaldieren in een picant limoensapje.
DSCN1776.jpg

Geplaatst door Me gusta 15:38 Gearchiveerd in Peru Tagged trujillo Reacties (0)

Richting zee

overcast 20 °C
Bekijk Peru op Me gusta's reiskaart.

We kiezen verder te reizen via de moeilijke weg naar Trujillo. Het eerste deel gaat door een groene vallei waar we weer veel dieren zien die meestal vastgebonden zijn. De varkens zijn hier muisgrijs. We eten ook voor het eerst cuy (cavia). De smaak doet ons denken aan een combinatie van kip en duif.
DSCN1584.jpg

Na Cajabamba komen we de Rusische fietsreiziger Dmytri weer tegen. We zullen een dagje met hem fietsen tot de meren van Saucococha. In Huamachuco met zijn mooie koloniale centrum kunnen we weer inkopen doen en verwachten we dat het zwaarste deel van onze tocht naar de zee erop zit. Maar weer zijn we verkeerd en zullen nog naar een hoogplateau moeten op 4100 meter.
DSCN1615.jpg
DSCN1621.jpg
DSCN1626.jpg
Voor het eerst zullen we ook boven de 4000 meter slapen. Een goeie test voor materiaal en lichaam. Beide voldoen en om 6 u kruipen we uit onze met ijs bedekte tent. Deze dag zullen we veel stof eten. Er zijn weer mijnen en dus bussen, vrachtwagens en jeeps die geen respect tonen voor de fietsers. De adobe huisjes (ongebakken kleiblokken) zijn vaak beschilderd met politieke propaganda. De mensen vinden het fijn dat er gratis verf op hun huisjes gedaan wordt en het maakt hen niet uit dat de naam van de kandidaat en zijn logo erop staat. Waarschijnlijk zal de winnaar iemand zijn die heel rijk is of de eigenaar van een verfwinkel.
DSCN1577.jpg
Voor Otuzco beginnen we aan de afdaling naar Trujillo. Het verbaast ons dat het niet warmer wordt naarmate we afdalen. In de vallei wordt vooral suikerriet verbouwd. Middenin staat een fabriek, we praten er met mensen die de suikerrietschors gebruiken voor het maken van manden.
DSCN1628.jpg

Na 6 dagen hebben we Trujillo en de stille Oceaan bereikt. Aan de rand van de stad worden we alweer geconfronteerd met bergen vuilnis en mensen die er nog wat bruikbaars proberen uit te halen.

Geplaatst door Me gusta 15:36 Gearchiveerd in Peru Tagged trujillo Reacties (0)

Uitrusten in Cajamarca

semi-overcast 20 °C
Bekijk Peru op Me gusta's reiskaart.

In Cajamarca zullen we dus enkele dagen rusten, kleren wassen, fietsen nakijken en vooral ons oude kooktoestel herstellen. We zijn er erg gehecht aan geraakt omdat het de sleutel is tot anders eten. Jean wil ook zijn bloedgroepdieet weer toepassen om van zijn darmproblemen af te geraken. Vooral de witte koolhydraten, bepaalde fruitsoorten en alle vlees behalve kip en kalkoen moeten dan gebannen worden. Hij gaat een hele voormiddag op zoek in de stad naar bruikbare onderdelen. Op straat vindt hij rondellen en rubber, een schoenmaker maakt enkele dichtingen uit leer, hij vindt witte benzine bij een verfwinkel en in de ijzerwinkel een stukje gasdarm die wel te dik is, maar waarin onze oude past. Van onze kapotte bidon gebruiken we het afdekstopje voor het pompsysteem en van oude lakens maken we een filter en afdichting. Hij breekt vervolgens 1 haartje van een ijzerborstel af om de sproeier schoon te maken. Alles wordt bij een verkoper van werkmateriaal in elkaar gezet. De man haalt alles uit de verpakking en kijkt met belangstelling hoe bijvoorbeeld zijn griptang werkt. Na enkele uurtjes genieten we weer van zelf gemaakte koffie en het heeft ons slechts 1 sol gekost voor de klemmetjes. De rest waren geschenkjes.

In het centrum ontdekken we een winkeltje waar stadsvrouwen vrijwillig handgemaakte kaartjes verkopen van arme vrouwen uit de bergdorpjes. Het is nu uitverkoop omdat het te duur is het winkeltje te huren en de belangstelling te klein is.

Volgens Patrick van café Van Gogh zie je de stad snel veranderen en komen er meer en meer SUV auto´s door de rijkdom die de mijnbouw met zich meebrengt. Ook hier wordt de kloof tussen rijk en arm groter. We worden door zo´n rijk koppel uitgenodigd voor het avondeten. ´s Avonds staan we bij een bewaker voor een omwalde en beveiligde woonwijk. Van mensen die hun geld vooral verdienen via de mijnontginning. Harry, onze gastheer verkoopt grote machines van het merk Caterpillar. We zijn blij als we terug buiten zijn.

Cajamarca is vooral bekend van de gevangenneming van Inca leider Atahualpa door Pizarro die met slechts een 60 tal soldaten velen verbaasde Incakrijgers neersloegen (ze hadden nog nooit mannen op een paard gezien en geweren).
DSCN1520.jpg

We bezoeken de thermen van de Inca leider (baños del Inca).
DSCN1533.jpg

Geplaatst door Me gusta 15:35 Gearchiveerd in Peru Tagged cajamarca Reacties (1)

Peru

Het laatste land dat we op deze onvergetelijke reis zullen aandoen…

semi-overcast 30 °C
Bekijk Peru & Ecuador en Galapagos op Me gusta's reiskaart.

Gelukkig is het een zeer groot land dat net als Colombia en Ecuador zowel een kustgebied, hooggebergte als amazonegebied bezit. De Chinchipi rivier bij Namballe op nauwelijks 700 meter hoogte vormt 1 van de grensovergangen. Al snel worden we geconfronteerd met de verschillen tussen de 2 landen. Ecuadorianen zijn veel gereserveerder dan de nieuwsgierige Peruvianen.
DSCN1308.jpg
DSCN1314.jpg
DSCN1311.jpg
We wisselen onze dollars om in Soles. Ook maken we kennis met de typische driewieler mototaxi´s.
DSCN1488.jpg

Het valt op dat er weer insecten zijn. In Ecuador hadden we er nooit last van, maar misschien was dat omdat het water dat vele vliegende insecten nodig hebben om eitjes te leggen te erg vervuild was.

Jean hoopt allesinds in Peru van zijn langdurende diarree af te geraken met behulp van het zuiverder water. Hier liggen echter andere vijanden op de loer zoals overvloedig gebruik van Chinese producten zoals aji-no-moto, een smaakversterker die overdadig in de meeste restaurants gebruikt word. In vele landen is dit “vergif” verboden of gelimiteerd.

Ellen krijgt veel aandacht van de macho mannen, het eerste uurtje is dat fijn, maar dit gaat al snel storen.

In San Ignacio ondervinden we dat hotels zeer goedkoop zijn (5 á 10 euro voor een dubbel kamer). Op de marktjes vinden we lekkere producten zoals olijven, olijfolie en steeds beter wordende kaas.
DSCN1418.jpg
DSCN1353.jpg
FSCN1454.jpg
Ook het bier smaakt weer. In Jaen vinden we een koffiebar waar echte expresso geserveerd word. We weten niet wat we zien als we een man de mooie crèmige schuimlaag van het kopje zien scheppen om vervolgens weg te gooien. Hij probeert ons te overtuigen om eveneens dat “vuil” er af te scheppen.
We ontmoeten er Dmitri, een Rus die ons een alternatieve weg naar Cajamarca aanreikt door prachtig berggebied.
DSCN1344.jpg
Telkens we wild kamperen verzamelen nieuwsgierige Peruvianen om ons te zien koken en te kijken hoe we de tent op zetten.
DSCN1306.jpg

Tijdens een dagje rust in Cutervo zien we hoe vuurwerk op bamboestellingen bevestigd wordt voor het avondfeest. We hadden gedacht veel live muziek mee te maken dit jaar, maar dat is teleurstellend weinig geweest. Wel staat in iedere zaak de radio met populaire muziek heel luid aangevuld met de televisie die steeds voetbaluitzendingen weergeeft. Het is steeds grappig te zien hoe comentatoren volledig uit de bol gaan terwijl de mensen dit schijnbaar onbewogen aanzien.

In Cochabamba ontmoeten we Ted (crazy guy on a bike) die ons afraadt het stuk tot Chota te fietsen. Door de hevige regenval de laatste dagen en de modderstroom die van de bergen afvalt tot op de weg. We luisteren naar hem, maar ook het busje geraakt niet op eigen kracht in de stad. Het zal bijna nacht zijn vooraleer we ernaar toe gesleept aankomen. Ted raadde ons ook aan bensina blanca te zoeken om in ons benzinekookvuurtje te gebruiken. Een goede tip, want zo zullen we minder tijd moeten steken in het schoonmaken van de sproeiers. We vinden in Chota ook een gezellig Spaans restaurant met wifi verbinding. Zo kunnen we weer eens met Jean´s broer Stefan skypen. Hij heeft niet alleen voor ons alle formaliteiten vervuld bij de aankoop van ons toekomstig huis net achter Tongeren, maar geeft ons ook nuttige tips ivm rustige wegen die hij vindt op google maps. Het worden zware fietsdagen over soms zeer slechte onverharde wegen naar het voorlopig hoogtepunt in Peru. Een hoogvlakte op bijna 4000 meter waar we de hele dag genieten van prachtige uitzichten.
DSCN1372.jpg
Enkel het slapen op deze hoogte valt wat tegen. Jammer dat dit stukje ongerepte natuur voor een deel verwoest word door de grootste goudmijn in Latijns-Amerika. Vaak boksen we op tegen een harde wind, maar soms worden we ook omhoog geblazen. We zullen 1000 meter afdalen tot Cajamarca waar we enkele dagen uitrusten.
We komen weer op krachten in het cultuurcafé van Patrick uit Maastricht die hier een nieuw leven tracht op te bouwen. We eten er lekkere gevulde groentenpannekoekjes en drinken er heerlijke koffie.
90_DSCN1503.jpg

Geplaatst door Me gusta 21:57 Gearchiveerd in Peru Tagged cajamarca Reacties (2)

(Berichten 6 - 10 uit 66) « Pagina 1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 10 .. »