Een Travellerspoint blog

Colombia

Cucuta

sunny 35 °C
Bekijk Colombia op Me gusta's reiskaart.

Markt

Markt

Helling van 25%

Helling van 25%

Fresas con crema

Fresas con crema

De voorbije dagen door de Venezolaanse bergen zijn loodzwaar, maar we kijken nieuwsgierig uit naar een nieuw land: Colombia. Het zal een halve dag duren om onze uit en in stempels vast te krijgen, maar dan bollen we de hete stad Cucuta in waar we enkele dagen zullen uitrusten. Na 1 uurtje zijn we onze paspoorten, identiteitskaarten en een bankkaart kwijt. Wat een disillusie! Alweer is ons vertouwen in de mensen weg. We nemen contact op met de ambassade die ons zegt persoonlijk langst te komen in Bogota, zo´n 700 km van hier. We kunnen het mooie Cartagena en het duiken in Santa Marta vergeten. In plaats daarvan zullen we door de Colombiaanse bergen trekken.

Geplaatst door Me gusta 8:40 Gearchiveerd in Colombia Reacties (0)

Opnieuw de bergen in richting Colombia.

sunny 32 °C
Bekijk Venezuela op Me gusta's reiskaart.

Een uurtje later zijn we zeer enkele tientallen jaren terug in de tijd. Mensen kunnen ons lange tijd aanstaren zonder dat ze begrijpen wat we hier in godsnaam komen doen.
We zijn ook van de "normale weg" afgereden richting Zea vanwaar we over hele steile weggetjes naar San Simon rijden. Van daaruit klimmen we door een soort alpenweides en kleurrijke bossen naar een hoogte van 2700 meter. We hebben ons een ritme van 200 hoogtemeters opgelegd, gevolgd door een korte rustpauze. Van La Grita fietsen we weer een nieuwe vallei in waar we vele orchideeën zien. Een dag later aan de andere kant van de pas zien we kleine rozenplantagen en andere kleurrijke bloemen. Voor elk huisje kan je een boeket kopen of kan je aardbeien en perzikken met slagroom eten.
De volgende dag moeten we via een drukkere weg naar San Antonio fietsen, een grensstad van Colombia. Gelukkig staat het verkeer tijdens de beklimming stil door een gekantelde trucker zodat we ongestoord kunnen verder klimmen. Een automobilist geeft Ellen 10 Bs en een verkoper van fruit reikt Jean 2 appelsienen aan. Ook krijgt Jean de zegen en big smile van 2 nonnetjes in een Amerikaanse slee.

Geplaatst door Me gusta 10:26 Gearchiveerd in Venezuela Reacties (2)

Mérida, een stad met een beetje toeristische uitstraling...

semi-overcast 35 °C
Bekijk Venezuela op Me gusta's reiskaart.

Straatventers in Mérida

Straatventers in Mérida

Straatconcertje

Straatconcertje

Raymundo

Raymundo

Mérida is op 1600 meter gelegen, dus het is er aangenaam vertoeven. Er zijn zelfs enkele gebouwen waar we even de tijd voor nemen om ze te bekijken, hoogst uitzonderlijk voor Venezuela. We hebben wel enkele dagen rust verdient. We hebben nu ook de tijd om onze was te doen en Ellen's achterwiel te herstellen, Volgens de mechanieker is het beter alle spaken te vervangen ipv de spaken aan 1 kant (intussen zijn er al 5 spaken in het midden gebroken, allemaal aan dezelfde kant. Deze problemen zijn begonnen nadat we net in Valencia geland waren. Ons vermoeden is dan ook dat het wiel in de bagageruimte geklemd heeft gezeten. Er worden nu stevige DT Swiss spaken in gezet die wel bijna even duur zijn dan bij ons, maar het werkloon valt mee: 3 euro! Ook springen we binnen in een lokaaltje waar Spaans aan buitenlanders gegeven word. We zullen 3 dagen 2 uur per dag les volgen. Het betekent wel elke dag om 6u 's morgens op!

De grootste toeristische attractie is de kabelbaan naar de hoogste berg van Venezuela: de Pico Bolivar op 5007 meter, maar er zijn werkzaamheden aan de gang die nog een jaar zullen duren.
We neuzen dan maar wat rond in een boekenwinkel en kopen oude "kuifjes" in het Spaans. Ook waagt Jean zich aan een Don Quichote, maar raakt niet wijs uit het oude Spaans. In de mercado vinden we artisanale cadeautjes die we met DHL naar België sturen samen met wat spullen die we kunnen missen. Hierbij mijn dubbele fietsenstaander die enkel van nut is als er geen bagage op de fiets hangt. Ook draait Jean wat ducktape rond zijn lederen zadel die is beginnen te scheuren.

Het valt ons op dat er hier weinig bedelaars zijn, de mensen zijn zeer fier en proberen liever iets te verkopen. Zo zien we straatventers die snoepjes verkopen, sigaretten per stuk voor 5 eurocent of koffie die getapt wordt uit een thermoskan. Voor het eerst zien we een terrasje bij de universiteit, heel on Venezolaans!

Na 3 dagen zijn we weer klaar om verder te fietsen. Op de Plaza de Heroninas raken we aan de praat met Raymundo, naar eigen zeggen een vagebond die de hele wereld al zag en hier nu dollars in bolivars omwisselt voor zijn kost. Hij is ook een Colombia kenner en zal onze reisroute drastisch wijzigen. Zo zullen we nu naar Cartagena reizen.

Geplaatst door Me gusta 10:04 Gearchiveerd in Venezuela Tagged merida Reacties (0)

De Andes in...

Guanare - Biscucuy - Bocono - Niquitao - Las Mesitas - Pueblo Llanes - Santo Domingo - Mérida

sunny 30 °C
Bekijk Venezuela op Me gusta's reiskaart.

Biscucuy

Biscucuy

Openbare bussen

Openbare bussen

Koffieplantjes

Koffieplantjes

Thuis slachten

Thuis slachten

Bocono

Bocono

Niquitao

Niquitao

Niquitao

Niquitao

Niquitao

Niquitao

Niquitao

Niquitao

Niquitao

Niquitao

In Guanare fietsen we de bergen in, de kinderen gaan in uniform naar school. In Biscucuy verbroederen we met Carlos en Ermary, een slagerskoppel en Jenry. We zullen veel te veel pintjes en tequila drinken die avond. De volgende dag toont Jenry ons de omgeving. Zijn gsm rinkelt de hele tijd, hij is dan ook immobiliënmakelaar, regelt documenten voor wie dat wil en is autohandelaar, maar zelf rijdt hij niet. Hij zal vandaag 200 Bs betalen aan een taxichauffeur die ons de hele dag rond rijdt. In zijn woning toont hij ons dikke pakken geld en zegt fier: met 1 telefoontje verdien ik meer dan mijn vrouw op een hele maand terwijl zij gedoctoreerd is in geschiedenis en literatuur.

Richting Bocono worden de hellingen steeds steiler, we zijn nu in de koffiestreek. We fietsen langst kleine boerderijtjes waar koffieplantjes gekweekt worden. We zien hoe boeren kleine hoeveelheden geplukte koffiebonen laten drogen op het warme asfalt. De harde buitenschil wordt gekraakt door auto's en vrachtwagens die erover rijden. Tijdens de 2de schifting zal de groene binnenpel na enkele weken droging verwijderd worden, pas dan zijn de bonen klaar om geroosterd te worden. We zien ook kleine fabriekjes waarop socialismo staat geschreven, het is een poging van het bewind om iedereen aan het werk te helpen. Vele verkiezen echter zelf hun zaakjes te regelen.
We fietsen over een pas van 1800m en dalen naar de stad Bocono. Voor het eerst zien we een kleine krottenwijk, maar we voelen ons er niet onveilig.

Jean zal de hele dag in bed blijven en 2 dagen later in Niquitao, een op 2050m gelegen bergdorp is het de beurt aan Ellen, bij haar is het een stuk erger wegens voedselvergiftiging. Terwijl Ellen de hele dag in bed blijft verkent Jean de omgeving. Hij krijgt de hele uitleg van het koffieproces, wordt uitgenodigd bij een Spaanse fotograaf die na vele omzwervingen is blijven hangen in dit mooie dorp. Jean neemt ook foto's van boeren die tegen de steile flanken met een volledig houten ploeg getrokken door 2 stieren het land bewerken. Op zondag kunnen we geen ontbijt nemen omdat iedereen in de mis zit. Op weg naar Las Mesitas moet Jean Ellen de berg helpen opduwen. Een vrouwtje maakt haar een kruidenthee om de misselijkheid tegen te gaan. Alweer doen we slechts enkele km's. Gelukkig is ze de volgende dag weer in vorm. We moeten over een onverharde pas van 3808m en zullen voor het eerst onze warmste kleren moeten aandoen. Tijdens de afdaling breekt er alweer een spaak in Ellen's achterwiel. De volgende dag dient er zich weer een zware col aan, van 1700m naar 3600m. Halfweg de beklimming overnachten we in een Posada. De Griekse eigenaars nodigen ons 's avonds uit om onder andere gegrilde runderdarmen te eten. Klinkt niet lekker, maar het is het wel. De volgende ochtend vertrekken we in de ijzige koude voor de resterende km's naar de top. Het is nu nog enkel 45 km afdalen tot in Mérida.

Geplaatst door Me gusta 14:30 Gearchiveerd in Venezuela Reacties (6)

Venezuela, Valencia-Limoncito-San Carlos-Agua Blanca-Guanare

Van toeristisch vakantieparadijs naar het avontuur.

sunny 38 °C
Bekijk Venezuela op Me gusta's reiskaart.

Voorproefje van Venezuela speciaal voor Thomas

Voorproefje van Venezuela speciaal voor Thomas

Limoncito

Limoncito

Limoncito

Limoncito

Los Llanes

Los Llanes

Typisch middagmaal

Typisch middagmaal

Rio Portugesa

Rio Portugesa

We komen laat in Valencia airport aan en zullen er overnachten. In de banken kan je hier enkel bolivars kopen tegen een koers van 4.35 voor 1 USD. Gelukkig zijn we hierop voorbereid, we hebben in Bonaire voldoende dollars afgehaald. We kunnen nu op de zwarte markt een koers bedingen die ongeveer 4 maal beter is. In het begin lukt het ons slechts 12 bolivars te bekomen, maar we leren snel dat je de regels van het spel moet volgen. Ga enkel naar mensen die cash geld hebben zoals winkeliers of hoteliers anders staan er in een mum van tijd verschillende mensen rond je met allemaal een beetje geld. Maak dan een praatje om hun vertrouwen te winnen, pas dan kan je een betere koers krijgen.

De eerste km's in Valencia zijn vooral een schok voor Ellen, overal liggen vuilnishopen, aangereden rottende honden en grote ratten op straat. Net als in Brazilië wordt ons ook hier vlot de weg gewezen door de vriendelijke mensen, de juiste richting is van minder belang. Gelukkig worden we op sleeptouw genomen door 2 wielertoeristen op fietsen uit de tijd van Merckx.
In de stad zijn er voor ieder huis en winkel tralies. Zelfs in een supermarkt bestel je buiten je waar en wacht je geduldig af.

Ellen heeft een gebroken achterspaak, na een tijdje te zoeken komen we bij een kleine fietsenmaker terecht die speciaal voor ons lange spaken inkort en er terug schroefdraad optrekt. Hij geeft ons 10 extra spaken mee en wil niet dat we betalen.

Als we in het donker op straat wat willen gaan eten merken we dat er nu enkel ongure types rondlopen. We zien een man in een steegje die pakjes verstopt in zijn onderbroek terwijl zijn handlanger de wacht houdt.
De volgende dag verlaten we zo snel mogelijk de autosnelweg, eindelijk rijden we het echte Venezuela binnen! Kleine onverharde wegen en mensen die voor hun thuis de opbrengst van hun tuintje proberen te verkopen. Bij een meertje zien we hoe enkele mannen de pas gevangen iguana's, baba's (kleine krokodillen) en een zoetwatervis van ruim een halve meter groot slachten en op de barbecue leggen.
We mogen onze tent bij mensen op het erf zetten, samen met de dochter springen we in de diepe rivier. Voor het eerst zullen we de lekkere creoolse soep proeven, een kippensoep met ook soepvlees, wortelen, banaan, papaya, porei en een maiskolf... heel lekker! Ook hier zien we grote papegaaien in gevangenschap. 'S morgens wordt er warm gegeten: zwarte bonen, kip, een omelet en een zelfgeroosterd pita achtig broodje (arepa). We fietsen verder door een prachtig heuvellandschap. Terug in de bewoonde wereld kijken we naar een partijtje honkbal, de nationale sport. Enkele mannen moeten hard lachen met Ellen's schrammen op armen en benen ten gevolge van een valpartij tijdens de afdaling gisteren, we lachen maar mee. Ze begrijpen niet waarom dat we niet met de motor rijden, benzine is hier 10 keer goedkoper dan flessen water.

We komen aan in de Llanes (vlakte), een soort savanne waar het bloedheet is. Hier zien we de ranchero's en hun veestapel. In de wat drukkere dorpen worden we iedere keer geconfronteerd met de corrupte militairen en politie, de ene vraagt wat geld voor zijn familie aan de winkelier, de andere loopt onbeschaamd de keuken van een restaurant binnen en propt zich vol.
We rijden verder richting de Andes, nu en dan zijn er gaten in de weg waarin een kleine bus zou kunnen verdwijnen. Venezolanen lossen dat op door er een oude oven of frigo voor te zetten. We eten hier ook de beste hamburgers van de wereld, vers gehakt wordt tot een hamburger gevormd op een hete plaat samen met verse groenten en verschillende sausjes, dit alles tussen een krokant geroosterd broodje.

Bij de Rio Portuguesa, die de naam verleend aan de provincie slaan we ons kamp op. Na een verkoelende duik genieten we van kwetterende parkieten, kleine papegaaien, overvliegende watereenden, reigers en gieren die de achtergelaten restjes barbecue komen afkloven.

Geplaatst door Me gusta 13:50 Gearchiveerd in Venezuela Reacties (1)

(Berichten 41 - 45 uit 66) « Pagina .. 4 5 6 7 8 [9] 10 11 12 13 14 .. »