Een Travellerspoint blog

Cartagena, een wondermooie stad

sunny 35 °C
Bekijk Colombia op Me gusta's reiskaart.

Cartagena

Cartagena

Cartagena

Cartagena

We zijn zaterdagavond laat aangekomen in de stad. Het eerste wat opvalt is het Europese stratenpatroon, de smalle straten met gekleurde koloniale huizen en de rust. We horen enkel het hoefgetrappel van paarden die sierlijke koetsen trekken met toeristen van over heel de wereld. Het wordt wennen aan de Engelse taal en de wit en rood verbrande gringo´s. De eerste dag vullen we onze blog bij en skypen wat met de familie. We hebben nog geen heimwee, maar het doet steeds goed om met Europa in contact te zijn. Ellen kijkt haar mails en facebook na terwijl Jean niet zonder zijn loopsites kan. Ook zet hij zijn oude hobby "huizen kijken" verder. Maandag verandert de stad, al vroeg is er veel bedrijvigheid en nu rijden er ook auto´s. We bekijken dat alles rustig vanop ons balkonnetje. Alle huizen hebben hier trouwens een balkon op elke verdieping. Ook is er op elke hoek een kerk of een pleintje. De hele stad is omwalt en gedeeltelijk afgeschermd door de zee. Ellen vindt het de mooiste stad die ze al gezien heeft. We zien hier ook voor het eerst een ander soort toerist: 1 die slechts voor korte tijd op reis is en er een klein fortuin doorjaagt. Dat maakt dat het een hele dure stad is geworden. Het voordeel hiervan is dat vele kunstenaars naar hier afzakken en we mooie dingen te zien krijgen.

Geplaatst door Me gusta 16:50 Gearchiveerd in Colombia Reacties (0)

Carnaval in Baranquilla

sunny 38 °C
Bekijk Colombia op Me gusta's reiskaart.

Carnaval in Baranquilla

Carnaval in Baranquilla

Ellen overtuigt me om mee te gaan naar het carnaval in Baranquilla. We laten in de busterminal onze bagage achter bij een restaurantje. De schoonzoon (Elkin) vindt dit een ideale kans om weg te glippen en zal ons rondleiden. We nemen weer zo´n busje waar je een vaste prijs betaald (een halve euro). In de deuropening hangt een jongen die luid roepend mensen probeert binnen te halen. Deze busjes zijn normaal voor 12 personen bestemd, maar zullen pas sneller gaan rijden als er minstens het dubbele inzit. Om af te stappen moet je gewoon "para" (stop) roepen. Al snel worden we in een mensenstroom meegesleurd. Een stoel (2 euro) is niet meer te krijgen, enkel trubineplaatsen van 40-60 euro zijn nog beschikbaar. We zoeken dan naar hier en daar een gaatje om wat van de dansende parade te zien. Uiteindelijk vinden we een goede plaats bij het vredesplein. Als de carnavallisten onze kleine camera zien doen ze extra moeite. Ook willen ze graag samen poseren. De toeschouwers doen actief mee door luidruchtig een goed- of afkeuring te laten blijken.

Geplaatst door Me gusta 11:14 Gearchiveerd in Colombia Tagged baranquilla Reacties (0)

Een nieuw duikavontuur

sunny 35 °C
Bekijk Colombia op Me gusta's reiskaart.

66183_10151408387444246_1234766419_n.jpg485308_10151409783324246_2002280819_n.jpgMiddagpauze tijdens het duiken

Middagpauze tijdens het duiken

DSCF3835

DSCF3835

Chaca, de papegaai van de duikshop.

Chaca, de papegaai van de duikshop.

Voor meer technische gegevens zich wenden tot Thomas Tempels (5 jaar)

Voor meer technische gegevens zich wenden tot Thomas Tempels (5 jaar)

525641_10151408384649246_1711047768_n.jpgCucuta is ons echter veel te heet dus nemen we de nachtbus naar Santa Marta. In dit soort lange afstandsbussen is het zo koud dat je er je warmste kleren moet boven halen. Bij elk kruispunt springt er wel een straatventer op de bus om gebakjes, drank, DVD´s, ... te verkopen. Santa Marta is een koloniale stad. De eerste echt gezellige stad sinds onze start. Toch 1 voordeel van de Spaanse overheersing. De mensen zijn hier ook weer veel uitbundiger, ze maken graag een praatje (iemand zegt "ik spreek ook zoveel talen als jullie in Europa: Colombiaans, Venezolaans, Ecuadoriaans, Peruviaans, Chileens, Argentijns en nog een paar andere"). We pendelen enkele dagen naar het hippiedorpje Taganga om er te gaan duiken. Met Oceano (duikshop) varen we het nationale park Tayrona in. Jean zal er voor het eerst een grotduik doen. Het wordt een heel avontuur om met 7 tegelijk in een woelige zee vlakbij een uitstekende rots gezamelijk uit het kleine bootje te rollen en onmiddellijk naar diepte te gaan. Op 30 meter is er een ingang vanwaar we door een steeds smallere doorgang 1 voor 1 bij de instructeur kunnen komen om in een luchtbel ons masker af te zetten en wat te babbelen. Wel merken we dat avontuur hier voorrang krijgt op veiligheid. Tijdens het klaarmaken van het materiaal zeg ik tegen de instructeur dat mijn fles maar voor 1600 psi gevuld is ipv 3000 psi. Hij antwoordt dat hij ook maar 2400 psi heeft, maar dat de duik niet zolang zal duren. 5 minuten later zitten we echter weer op 30 meter en na 20 minuten nog steeds. Ik doe teken van halve druk en bevestig nog eens dat dat 800 psi is. Nu pas gaan we weer wat stijgen, maar de andere instructeur heeft daar geen zin in. Oscar en ik zullen de woelige oppervlakte met minder dan 400 psi bereiken. Het duurt wel nog 10 minuten eerdat het bootje ons opmerkt. Ook Ellen komt 10 minuten later met slechts 600 psi boven. De dag voordien vloog tijdens de 3 minuten safetystop ook al Jean zijn inflater van de slang. Wel zagen we reuzegrote koralen en een tiental vissen die we in Bonaire nog niet tegen kwamen. Ook de middag stops op de verlaten stranden zullen ons lang bij blijven. De fishball in vorm van een haai vonden we het spectaculairst. De laatste dag praten we met een man uit Aruba die hier is om aan hanengevechten te doen gevolgd door domino op grof geld.
We nemen een taxi naar het Sierra Nevada reservaat. Vanuit Minca zullen we naar het koffiemuseum wandelen. Volgens het kaartje is het vlakbij, maar we zullen pas net voor donker terug zijn. Gelukkig is ook hier een gids om de weg te wijzen. Rufus, de hond van de plaatselijke campinguitbater (de eerste camping sinds Brazilië) blijft de hele dag bij ons. Het meisje dat uitleg over het hele koffieproces geeft zegt dat dat zijn dagelijkse job is en dat Rufus enkel tegen toeristen vriendelijk is (we zien hem meermaals naar motors en auto´s happen).

Geplaatst door Me gusta 9:51 Gearchiveerd in Colombia Tagged santa marta Reacties (0)

Terug naar Cucuta

sunny 35 °C
Bekijk Colombia op Me gusta's reiskaart.

Ontmoeting met Jorge in Bucaramanga

Ontmoeting met Jorge in Bucaramanga

Bij de kapper

Bij de kapper

Jayro met pet

Jayro met pet

Op weg naar de ruïnes van het monasterio

Op weg naar de ruïnes van het monasterio

In Cerrito nodigt Jayro ons uit voor een avondmaal en ontbijt. Hij is hier leraar en is blij om zijn Engels wat bij te schaven. We spreken niet alleen over politiek en lokale gewoontes, maar ook hoe we best naar Cucuta terugkeren om onze documenten terug te halen. Uiteindelijk kiezen we voor een stukje te fietsen tot Malaga om daar de bus naar Bucaramanga te nemen. Het zal een avontuurlijke trip worden. In Europa zou het nooit toegestaan worden om een luxebus over een onverhard pad van 3 meter breed langst diepe afgronden te laten rijden, maar hier kan het. Wel zullen we 6 uur rijden over 70 km. We zijn echter goed voorzien van drank en eten. In Malaga kochten we een grote zak fruit. Nu we er zin in hebben kunnen we het zakje onder onze zetel niet meer vinden. Als we ons omdraaien zien we de mensen smakelijk eten. Perzikkenpitten liggen in de gang. Ze zijn wel zo lief om ons een paar stukjes terug te geven. Even later wordt er bij een gestrande vrachtwagen gestopt. Een aandrijfstang wordt uit de bus gehaald. In ruil helpt de camioneur door middel van kleine rotsblokken onze bus recht te houden bij het passeren van zijn voertuig. Wat later staan we alweer stil, nu kruipt de chauffeur en een medereiziger onder de motorkap om de brandstofpomp te herstellen. Even voor middernacht komen we in de hoerenbuurt van B/Manga aan waar we wel een goedkope kamer vinden. We hebben nog zin om een pintje te gaan drinken en ontmoeten dan Jorge die ons overhaalt om het slechte beeld dat we van zijn stad hebben te laten uitwissen. We zullen daardoor de volgende dag een mooie rondleiding krijgen met aansluitend een bezoek aan zijn familie. Jorge vindt het OK dat we de fietsen en een deel van de bagage bij hem achterlaten om zo op een makkelijke manier het noorden van het land te kunnen ontdekken. De volgende middag komen we dus in Cucuta aan waar we paspoorten, ID kaarten, bankkaart en Venezolaanse Bolivars omruilen voor een doosje pralines. De tandartsassistente die het tasje vond is er heel blij mee.

Geplaatst door Me gusta 8:29 Gearchiveerd in Colombia Reacties (0)

De Colombiaanse bergen

Cucuta - Pamplona- Cerrito

sunny 28 °C
Bekijk Colombia op Me gusta's reiskaart.

DSCF3744.jpg
DSCF3747.jpg
DSCF3750.jpg
DSCF3752.jpg
DSCF3756.jpg
Na enkele dagen zijn we weer fit om te gaan klimmen. Pamplona, 2000 meter hoger is onze eerste stop. De mensen dragen hier poncho´s en hoeden tegen de koude. We kiezen hier voor de rustige weg richting Bogota. Dat houdt wel in dat we over hogere passen (tot 4000 m) en onverharde wegen moeten. De wegen zijn zowiezo rustiger mede door de duurdere benzine. De Amerikaanse trucks zijn verdwenen en in plaats daarvan rijden er zuinige renaultjes uit de jaren ´80. Ook zien we nu en dan een Colombiaanse wielertoerist. Hoe hoger we fietsen hoe indrukwekkender het landschap wordt. Op 3500 meter worden tegen de steile bergwanden nog aardappelen verbouwd. Het eten blijft echter eentonig, gelukkig aangevuld met lekkere soep en vers fruit. Hoewel Colombia het koffieland is missen we toch een lekkere tas koffie (Ellen mist tzaziki :)). Onze fietsen doen het prima, al zou Ellen een verzetje kleiner niet afslaan en zou Jean graag een ander zadel hebben.
PS: Vandaag kregen we het goede nieuws dat een mevrouw uit Cucuta al onze documenten gevonden heeft.

Geplaatst door Me gusta 8:49 Gearchiveerd in Colombia Reacties (4)

(Berichten 36 - 40 uit 66) « Pagina .. 3 4 5 6 7 [8] 9 10 11 12 13 .. »