Een Travellerspoint blog

Ecuador

semi-overcast 25 °C
Bekijk Ecuador en Galapagos & Colombia op Me gusta's reiskaart.

In Lago Agrio merken we al de eerste verschillen met Colombia. Er is minder politie of militairen te zien in het straatbeeld, de mensen zijn ook behulpzaam, maar meer gereserveerd. Er is plots meer afwisseling in de keuken. We herontdekken het rustige uit eten. Vele hoteleigenaars zijn Joods. De kamers zijn plots ruimer, properder en nauwelijks duurder dan voorheen. We moeten ook weer wennen aan het nieuwe betaalmiddel: de dollar. Jammer dat de Ecuadoriaanse sucres afgeschaft zijn. De volgende avond nemen we de nachtbus naar de hoofdstad Quito. Het is de tweede hoogste hoofdstad van Zuid-Amerika. We zullen de eerste dagen moeite hebben om aan die 2850 meter hoogte te wennen. Op zondag genieten we in het historisch centrum van de mini optredens, we maken kennis met een ander soort muziek. De panfluit en verschillende soorten kleine gitaren vervangen de accordeon.
DSCF5512.jpg
DSCF5513.jpg

Ook zullen we enkele dagen het nieuwe centrum bezoeken. Tijdens de goedkope busrit maken we iedere keer een nieuw spektakel mee. Voortdurend komen er mensen op de bus die een centje willen bijverdienen op een originele manier. De ene maakt muziek, de andere preekt, nog een andere laat een zelfgemaakte cd horen die hij dan probeert te verkopen. Maar de meeste duwen je wat in je hand, geven nadien een heel lange uitleg en proberen er dan wat geld voor te krijgen. Het grappigst vinden we 2 straatjongens die al rappend hun armoede en nood aan geld verkondingen. Ons kleine hostel ligt aan de rand van de “gevaarlijke wijk”, maar overdag is het er fijn ronddwalen. Het is de plaats waar vooral eetwaren worden verhandeld. Op de hoek van een straat trekt een zwarte straatdokter onze aandacht. Mensen met breuken worden door hem genezen. We zien hoe de man een papje op een stuk van een jeansbroek doet en dat rond het gebroken been van een kind naait.
DSCF5577.jpg
Na enkele dagen gaat Jean zich vervelen en koopt een paar loopschoenen. Na 17 minuten zit zijn eerste training erop, hij zegt: “mijn longen staan in brand”. Niet erg, de start is gemaakt. Later op de dag bezoeken we het monument op de evenaar. Er is hier ook een museum waar je grappige experimenten kunt doen. Je kan bijvoorbeeld een eitje rechtop een spijker zetten en ziet hoe water uit een gootsteen recht naar beneden loopt. Terwijl dat aan de noordelijke helft met een linksdraaiend kolkje wegloopt en enkele meters verderop aan het zuidelijk halfrond met de klok meedraaiend wegloopt.
DSCF5587.jpg
DSCF5595.jpg
Zondagochtend zullen we het vliegtuig nemen naar de Galapagos eilanden.

Geplaatst door Me gusta 19:41 Gearchiveerd in Ecuador Tagged ecuador Reacties (1)

De laatste dagen in Colombia

overcast 30 °C
Bekijk Colombia op Me gusta's reiskaart.

In San Augustin hebben we besloten om Ecuador via de kleine grensovergang Farfán binnen te rijden. Volgens fietsreizigers Robi en Monika zou dit stuk door de meest zuidelijke staat Putumayo zo´n 4 á 5 dagen fietsen zijn. Dit is echter buiten de staat van de weg gerekend. Aanvankelijk is die nog goed, maar zeer bergachtig. Na Villa Garzon fietsen we dikwijls over een keienveld. De vegetatie doet hier wat amazone achtig aan.
Onze eerste stop is Bruselas, we worden er hartelijk ontvangen.
DSCF5471.jpg
Iedereen weet hier dat Brussel de hoofdstad van België is en in het plaatselijk museum toont de eigenaar fier manneke pis en het atomium. Hij is blij als ik hem over dit monument vertel. We slapen op het dak van de koffiebonenwasserij.
DSCF5469.jpg
Veel is er de volgende dagen niet te beleven, goed voor ons budget. Deze streek staat bekend om zijn petroleumwinning, daarom rijden er veel tankwagens over deze slechte weg.
DSCF5479.jpg
DSCF5490.jpg
Op 1 april krijgt Jean 3 paar sokken en een boxershort voor zijn verjaardag. Heel nuttig want zijn oude ondergoed had meer gaten dan stof. Tijdens de ritten door de regen of in de hitte (tot 51 graden maximum in de zon) dwalen onze gedachten vaak af.
DSCF5477.jpg
Naar het oosten toe zijn enkel nog waterwegen en Jean stelt voor om van hieruit ooit met de kano door het amazonegebied te trekken. Het zal 7 dagen duren voor we de laatste keer vlees met rijst, bonen en bananen eten in het onvergetelijke Colombia.
DSCF5493.jpg
DSCF5499.jpg
Na El Dorado, het laatste dorpje wordt het heel rustig op de weg. Bijna niemand gaat hier de grens over. Bij de rivier wachten plaatselijke handelaars op de enkele toerist die hier iets willen drinken. De stilte is echt opvallend, het zal nauwelijks 10 minuten duren om onze stempels te krijgen. Voorbij de brug lacht het gladde Ecuadoriaanse asfalt ons toe.

Geplaatst door Me gusta 16:56 Gearchiveerd in Colombia Reacties (3)

San Augustin

semi-overcast 28 °C
Bekijk Colombia op Me gusta's reiskaart.

Op de camping in San Augustin is het fijn vertoeven. Als Jean ´s nachts uit de tent uit moet om naar het toilet te gaan ziet hij de campingeigenaar op een stoeltje naast onze fietsen zitten. Hij had gezien dat ze niet op slot waren en zit nu de hele nacht in de kou te waken. Deze mensen leggen ons de hele dag in de watten voor slechts 1 euro pp per dag. De fietsen krijgen ´s anderendaags een grondige fietsbeurt. Ook bezoeken we de Mesitas, stenen afbeeldingen van figuren uit de oud Indiaanse cultuur die her en der in de omliggende heuvels de wacht houden bij begraafplaatsen en heilige plekken.
DSCF5414.jpg
DSCF5437.jpg
´S avonds zullen we er een gezellige avond van maken met Robi en Monika die al 9 jaar met de fiets onderweg zijn. Donderdag trekt Jean er alleen op uit om de Estrecho van de Magdalena te bekijken. De brede 1500 km lange Magdalena rivier die in Baranquilla in de zee uitmond is hier echter zo smal dat je erover kan springen.
DSCF5446.jpg
Wanneer we de volgende dag vertrekken zien we hoe ze in het centrum van San Augustin Jezus´kruisiging nog eens overdoen.
DSCF5463.jpg

Geplaatst door Me gusta 7:14 Gearchiveerd in Colombia Tagged san augustin Reacties (0)

Provincie Huila

semi-overcast 30 °C
Bekijk Colombia op Me gusta's reiskaart.

Het duurt een hele tijd alvorens Jean een goedkoop hotel gevonden heeft. De wachtende Ellen krijgt intussen Maracuya sap en pasteitjes aangeboden. We kunnen weer een keertje op internet, maar voor Ellen is er slecht nieuws. Ze is ontslagen bij het noodlijdende American Express. Ze krijgt nu geen uitkering meer en zal zich moeten inschrijven als werkzoekende. Dat betekent wel dat ze opgeroepen kan worden. Het worden moeilijke dagen, maar uiteindelijk beslissen we dat we onze droomreis niet laten verpesten. Enkele dagen later zijn we weer een stuk hoger de Andes ingereden. We hadden een snellere route kunnen nemen, maar genieten nu van de onverharde paadjes en het aangename klimaat. Een koffieboer is fier ons een rondleiding te geven. Zijn 25 jaar jongere vrouw (hier heel gewoon) leert ons patacones te bakken.
DSCF5370.jpg
Groene bananen (platano´s) worden net als frieten voorgebakken, dan platgerold tot een koekje en op hoge temperatuur gefrituurd. We krijgen er spiegeleitjes bij geserveerd.
DSCF5367.jpg
In Pitalito stapt een plaatselijke journalist op ons af, we zullen 1 van de volgende dagen in de krant komen.
DSCF5380.jpg
Het is nu nog een paar uurtjes tot San Augustin waar we enkele dagen zullen rusten.
DSCF5378.jpg

Geplaatst door Me gusta 7:10 Gearchiveerd in Colombia Tagged huila Reacties (0)

Desierto de Tatacoa

Enkele hete, hete dagen

sunny 45 °C
Bekijk Colombia op Me gusta's reiskaart.

Omwille van de onophoudelijke regenval fietsen we met een dag vertraging Ibagué uit. De aanvangs kilometers verlopen langst een nieuw aangelegde autostrade met apart fietspad.
DSCF5218.jpg
Deze luxe is echter van korte duur.
DSCF5224.jpg
Vanuit Saldaña kiezen we de volgende dag weer voor de kleine wegen.
DSCF5241.jpg
Na zo lang op hoogte geweest te zijn is het weer aanpassen aan de vochtige hitte en bijhorende muggen. We komen slechts traag vooruit op de slechte veldwegen die soms meer op een rivierbedding lijken. Eerst zien we nog rijstvelden, maar al snel wordt het landschap dor en stenig. Het zal 2 volle dagen duren om Potosi te bereiken. We vinden een mooie kampplaats bij een mergelrots. Van hieruit duiken we het warme water in.
DSCF5253.jpg
Intussen gaan 2 honden met ons avondmaal aan de haal. ´S nachts kunnen we de slaap niet vatten door de aanhoudende hitte, we kijken dan maar naar de aanhoude bliksem in de verte, maar het zal lang duren eer het een beetje zal regenen. De volgende dag wordt het nog heter, onze horloge geeft maximum 47 graden aan, we zijn gedwongen ons water te rantsoeneren. Langst de weg ligt het skelet van een koe, vreemd genoeg is er hier nog veel leven. Er moeten dus toch voldoende water en plantjes te vinden zijn alleen zien we ze niet. We zijn blij als we Villa Vieja binnen rijden. Hier ontmoeten we fietsreiziger Robi die samen met zijn vriendin Monika al enkele jaren op pad is. Ze zijn het sobere leven zo gewoon dat ze nog geen aanstalten maken om terug naar hun geboorteland te gaan. Ons lukt het ook steeds beter om met een dagbudget van 30 euro rond te komen. De volgende ochtend gaan we vroeg op pad om de Tatacoa woestijn in te fietsen. We zijn onder de indruk van de rode, grijze en witte rotsformaties.
DSCF5259.jpg
DSCF5306.jpg
DSCF5333.jpg
DSCF5343.jpg
DSCF5350.jpg
Namiddag fietsen we onder een lode zon verder naar Neiva. We zijn intussen in de provincia Huila. Na 20 km afzien zien we voor het eerst een cafeetje waar we uitrusten. De vriendelijke mevrouw maakt ons gratis limonade en vult er ook onze bidons mee. Morgen zullen we een dagje rusten.

Geplaatst door Me gusta 14:54 Gearchiveerd in Colombia Tagged tatacoa Reacties (2)

(Berichten 21 - 25 uit 66) « Pagina 1 2 3 4 [5] 6 7 8 9 10 .. »